Aether (Aithēr), Antik Yunan kozmolojisinde üst gökyüzünün parlak havasını, ilahi ışığı ve tanrıların yaşadığı göksel atmosferi temsil eden ilksel varlıklardan biridir. Hesiodos’un Theogonia adlı eserinde Aether, Khaos’tan ortaya çıkan Nyx (Gece) ile Erebos’un (Karanlık) çocuğu olarak kabul edilir. Aether, sıradan insanların soluduğu hava anlamındaki aēr kavramından farklı olarak, tanrısal ve parlak göksel bölgeyle ilişkilendirilmiştir.