İslam literatüründe sıkça tartışılan kavramlardan biri olan Şecere-i Melûne (الشجرة الملعونة), Türkçede "lanetlenmiş ağaç" anlamına gelir. Kavramın temel kaynağı Kur'an-ı Kerim'de yer alan bir ayettir ve tarih boyunca müfessirler arasında farklı yorumlara konu olmuştur. Şecere-i Melûne'nin neyi ifade ettiği konusunda hem klasik hem de modern dönemde çeşitli görüşler ortaya atılmıştır.

“Âişe’nin yatağının altında bulunduğu söylenen recm ayetini keçinin yemesi komedisi. “Müslüman çevrelerden birçok insan, keçinin yediği söylenen ‘recm ayeti’ hikâyesine inanıyor. Onlar bu ayetin hükmünün hâlâ geçerli olduğunu söylüyor ve zina edenlere bu hükme göre ceza veriyorlar. Gerçekten garip bir hikâye.” Bu rivayet, Âişe’ye nispet edilen bir haber olarak İbn Mâce’nin Sünen’inde (Kitâbü’n-Nikâh, hadis no: 1944) ve Ahmed b. Hanbel’in Müsned’inde (cilt 5, s. 131–183; cilt

Haşvi, Haşviyye