Jelatinit dinamit veya uluslararası adıyla Gelignite, 1875 yılında İsveçli mucit ve kimyager Alfred Nobel tarafından geliştirilen yüksek güçlü bir endüstriyel patlayıcıdır.

Tarihsel olarak bakıldığında, Alfred Nobel amonyum nitratın patlayıcılardaki potansiyelini fark eden ve bunu ticari başarıya dönüştüren ilk kişilerden biridir.

Amonyum nitrat (NH₄NO₃), amonyak (NH₃) ile nitrik asidin (HNO₃) nötrleştirilmesi sonucu elde edilen inorganik bir azot tuzudur.

Brisans, yüksek patlayıcıların (high explosives) oluşturduğu şok dalgasının yakın çevredeki malzemeleri kırma, parçalama ve ezme kabiliyetini ifade eden temel bir patlayıcı mühendisliği kavramıdır

Hura crepitans, sütleğengiller (Euphorbiaceae) familyasına ait tropikal bir ağaç türüdür. İngilizcede genellikle "Sandbox Tree", "Dynamite Tree" veya "Monkey's No-Climb Tree" olarak bilinir.

Patlayıcı ortam (explosive atmosphere), gaz, buhar, sis veya yanıcı tozların hava ile belirli oranlarda karışması sonucu, bir ateşleme kaynağıyla temas ettiğinde yanmanın tüm karışıma yayılabildiği tehlikeli atmosfer koşullarını ifade eder.

MKE İmali dip mayını

Amonyum nitrat (NH₄NO₃), modern tarımın ve endüstriyel madenciliğin en önemli kimyasal maddelerinden biridir.

HMX, modern yüksek enerjili patlayıcılar arasında en önemli askerî patlayıcı maddelerden biridir.

CL-20, kimyasal adıyla Hexanitrohexaazaisowurtzitane (HNIW), günümüzde bilinen en yüksek performanslı konvansiyonel yüksek patlayıcılardan biridir.

Amerikan Mk 2 Fragmentation Hand Grenade (parça tesirli el bombası), askeri tarih boyunca üretilmiş en tanınmış el bombalarından biridir.

"Moleküler patlayıcı" (molecular explosive), enerjisini molekül yapısında depolayan ve patlama sırasında bu enerjiyi çok kısa sürede serbest bırakan kimyasal bileşikler için kullanılan bir terimdir. Patlayıcı biliminde bu tür maddeler, enerjiyi ayrı yakıt ve oksitleyici bileşenlerde değil, aynı molekülün içinde taşırlar.

"Tehlikeli madde" (Hazardous Material), insanlara, hayvanlara veya çevreye zarar verme potansiyeline sahip herhangi bir madde veya etkendir. Bu tehlike; maddenin kendi özelliklerinden ya da diğer maddelerle etkileşimi sonucunda ortaya çıkabilir.

Sıvı patlayıcı (Liquid Explosive), normal sıcaklık ve basınç koşullarında sıvı halde bulunan veya sıvı bileşenlerin karışımıyla oluşturulan, kimyasal reaksiyon sonucu çok kısa sürede yüksek miktarda enerji açığa çıkarabilen patlayıcı maddeleri ifade eder. ABD İş Güvenliği ve Sağlığı İdaresi (OSHA), patlayıcı kimyasalları katı veya sıvı halde bulunabilen ve kimyasal reaksiyon sonucunda çevreye zarar verecek hızda gaz ve basınç üretebilen maddeler olarak tanımlamaktadır.

Slurry patlayıcılar (İngilizce: slurry explosives veya water-gel explosives), yüksek oranda su içeren, oksitleyici tuzlar ile yakıt bileşenlerinin jel kıvamında bir matriks içinde dağıtılmasıyla oluşturulan endüstriyel patlayıcılardır. 1950'lerin sonlarında geliştirilen bu teknoloji, özellikle madencilik ve büyük ölçekli kaya kazılarında nitrogliserin esaslı dinamitlerin yerini büyük ölçüde almıştır.

LLM-105, tam adıyla 2,6-diamino-3,5-dinitropyrazine-1-oxide, ABD'deki Lawrence Livermore National Laboratory tarafından geliştirilen yeni nesil bir duyarsız yüksek güçlü patlayıcıdır (Insensitive High Explosive – IHE). İlk kez 1990'ların ortalarında sentezlenmiş ve 2000'li yıllarda kapsamlı olarak karakterize edilmiştir.

DM41 el bombasında kullanılan tapa sistemi hakkında açık kaynaklarda bulunan bilgiler, mühimmatın Amerikan M26A2 tasarımından türetildiğini ve benzer bir darbeli tip (striker-operated), zaman gecikmeli tapa kullandığını göstermektedir.

Amerikan yapımı M26 parça tesirli el bombası, Kore Savaşı'nın son dönemlerinde hizmete giren ve Vietnam Savaşı boyunca yoğun şekilde kullanılan standart piyade mühimmatlarından biridir. Bu mühimmatın güvenli ve kontrollü çalışmasını sağlayan temel bileşen ise M204 serisi tapa (fuze) sistemidir.

M26 el bombası, Amerika Birleşik Devletleri tarafından II. Dünya Savaşı sonrasında geliştirilen ve uzun yıllar boyunca ABD ordusunun standart parça tesirli (fragmentation) el bombası olarak hizmet veren bir mühimmattır

DM41 (Almanca : Splitterhandgranate DM41), Soğuk Savaş döneminde Batı Almanya tarafından geliştirilen ve uzun yıllar boyunca Alman Silahlı Kuvvetleri (Bundeswehr) tarafından kullanılan standart parça tesirli savunma tipi el bombalarından biridir.