Ölmek yasak mı?

Norveç'in Longyearbyen kentinde (Svalbard, Norveç) ölmenin yasak olduğu şeklinde yorumlanan ilginç bir uygulama vardır. Bu çok yaygın bir şehir efsanesi / yanlış anlaşılmadır.

Longyearbyen, Arktik Okyanusu'nda Norveç'e bağlı takımadalardan biri ve ayrıca takımadaların oluşturduğu Svalbard yönetim biriminin merkezidir. 1.000 nüfusu aşan Dünya'nın en kuzey yerleşim birimidir. Kasabanın nüfusu 2013 verilerine göre 2.075'tir.

1950'lerden beri Longyearbyen'de yeni mezar/kefenli gömü yasaklandı (cenaze defin yasağı var). Bir kömür nadeni bulunur ve aslında bir maden kasabasıdır.

Longyearbyen'in yukarıdan bir görünüşü

Bölge permafrost (sürekli donmuş toprak) yüzünden çok soğuk. Cesetler neredeyse hiç çürümeden kalıyor, bu da eskiden salgın hastalık riski taşıyordu (örneğin 1918 İspanyol gribi virüsü kalıntıları hâlâ tespit edilebiliyor).

Ölmek yasak değil, ölen kişinin cenazesi genellikle Norveç anakarasına gönderiliyor ve orada defnediliyor. Ciddi hasta veya terminal durumda olanlar genelde anakaraya uçuruluyor ki orada ölsünler.

Küller (urn) şeklinde gömü hâlâ mümkün olabiliyor, ama yeni geleneksel mezar yok.

Yani "ölmek yasak" diye dolaşan hikâye abartılı bir popüler kültür efsanesi. Doğru olan kısım sadece gömülmenin (defin) yasak olması.

Bazı kaynaklar (yerel Svalbard siteleri ve resmi açıklamalar) bunu netleştiriyor: Ölmek yasak değil, sadece defin yasaklandı.

Ekstra ilginç not: Longyearbyen'de kutup ayısı çok yaygın olduğu için dışarı çıkarken silah taşıma zorunluluğu var, ama bu başka bir konu.