Simon Magus (Latince: Simon Magus; "Büyücü Simon"), Yeni Ahit'in Elçilerin İşleri kitabının 8. bölümünde geçen ve erken Hristiyanlık tarihinin en dikkat çekici figürlerinden biridir. Hikâyesi, imanın maddi kazanç amacıyla kullanılmaması gerektiğini vurgular ve Hristiyanlık tarihinde simoni (simony) adı verilen kavramın ortaya çıkmasına temel oluşturur.