Hiroo Onoda, Teslim Olmayan Asker

Murat Durdu
20 Şub
2 dakikada okunur

Hiroo Onoda (Hirō Onoda), II. Dünya Savaşı'nın en ilginç ve tartışmalı figürlerinden biri olan Japon İmparatorluk Ordusu teğmeniydi. 19 Mart 1922'de Japonya'nın Wakayama bölgesinde doğdu ve 16 Ocak 2014'te 91 yaşında öldü.

Hayatı ve Eğitimi

Gençliğinde Çin'de ticaret yaptı.
1942'de (18 yaşında) Japon ordusuna katıldı.
Nakano Askeri Okulu'nda (özellikle Futamata şubesinde) istihbarat ve gerilla savaşı eğitimi aldı. Bu eğitimde hayatta kalma, propaganda, gizli operasyonlar ve en önemlisi "hiçbir koşulda teslim olmama" emri vurgulanıyordu.

Eğitiminde aldığı temel talimat: "Kendi hayatını kendi isteğinle asla feda etme" ve "Emir gelmedikçe görevi bırakma".

Görevi ve Savaşın Sonu

1944 sonunda (26 Aralık 1944) Filipinler'deki Lubang Adası'na gönderildi. Görevi,

adadaki havaalanını ve limanı korumak/yok etmek,

Düşman (Amerikan) güçlerine karşı gerilla savaşı yürütmek.
Japonya İmparatorluk Ordusu dönene kadar direnmekti.

15 Ağustos 1945, Potsdam Deklarasyonu sonrası Japonya teslim oldu. Amerikalılar adayı ele geçirdi, çoğu Japon askeri teslim oldu veya öldü. Ancak Onoda ve 3 yoldaşı (başta 4 kişiydiler) ormana çekildi ve savaşı bırakmadı.

29 Yıl Süren Direniş (1945-1974)

Teslim olma çağrılarını, uçaklardan atılan broşürler, radyolar, aile mektupları ve gazeteleri düşman propagandası olarak gördü. "Savaş hâlâ devam ediyor, imparatorluk ordusu geri dönecek" diye inandı. Ormanda hayatta kaldı. muz, hindistancevizi, hayvan avı (inek, keçi çalarak), yerel köylülerin tarlalarından yiyecek çalarak yaşadı.

Zamanla yoldaşları öldü veya teslim oldu (1950'lerde ikisi öldü, biri 1959'da teslim oldu).

Onoda yalnız kaldı ve gerilla taktikleriyle direndi.

Bu süre zarfında yaklaşık 30 Filipinli sivil ve polis öldürüldü (Onoda onları "düşman askeri" sanıyordu). Yerel halk için korku kaynağı oldu.

Teslim Oluşu (1974)

1974'te Japon maceracı Norio Suzuki onu ormanda buldu ve ikna etmeye çalıştı. Onoda: "Eski komutanım Major Yoshimi Taniguchi gelip resmen emri geri almadıkça teslim olmam" dedi. Japonya'dan Taniguchi getirildi (eski komutanı, artık emekli bir kitapçıydı).

9-10 Mart 1974'te Lubang Adası'nda resmi törenle silahını bıraktı.

Filipin Devlet Başkanı Ferdinand Marcos'a teslim oldu; Marcos affetti (öldürdükleri için dava açılmadı).

Japonya'ya döndüğünde kahraman gibi karşılandı; otobiyografisi "No Surrender: My Thirty-Year War" (Teslim Olmama: Otuz Yıllık Savaşım) bestseller oldu.

Sonrası

Japonya'da modern hayata uyum sağlayamadı.

1975'te Brezilya'ya taşındı, sığır çiftliği kurdu.
1984'te Japonya'ya döndü, doğa okulu açtı, gençlere hayatta kalma eğitimi verdi.

Hikâyesi, sadakat, vatanseverlik ve yanılsama üzerine tartışmalara yol açtı. Bazıları "kahraman" görür, bazıları ise "trajik bir fanatik" olarak değerlendirir (öldürdüğü siviller nedeniyle). Bu hikâye, "Japanese holdouts" (savaşı bırakmayan Japon askerler) arasında en ünlüsüdür ve modern pop kültüründe (film, belgesel, manga) sıkça işlenir.