Öğreten öğrenir

"Kim öğretir, öğrenir" tam olarak felsefi bir terim/atassözü niteliğinde bir ifade ve doğrudan öğretenin kendisi de öğrenir fikrini yansıtır. Bu, eğitim felsefesinde çok köklü ve yaygın bir düşüncedir.

Asıl kökeni Seneca'ya (Lucius Annaeus Seneca the Younger, MÖ 4 – MS 65) dayanıyor. Seneca'nın "Epistulae Morales ad Lucilium" (Lucilius'a Ahlak Mektupları) adlı eserinde, 7. mektupta şöyle diyor:

"Homines dum docent, discunt."

(İnsanlar öğretirken öğrenirler.)

Bunun Latince yaygın formu "Docendo discimus" (Öğretirken/öğreterek öğreniriz) veya bazen "Docendo discitur" (Öğreten öğrenir) şeklinde geçer. Bu, "Kim öğretir, öğrenir" veya "Öğreten öğrenir" anlamına geliyor – yani öğretme eylemi, öğreten kişinin kendi bilgisini pekiştirdiği, derinleştirdiği, hatta yeni şeyler keşfettiği bir süreçtir.

Türkçe'de bu fikir, eğitimciler arasında motto olarak kullanılır (örneğin öğretmenler için "öğretirken öğreniriz" çok yaygındır).Felsefi/pedagojik bağlamda Seneca'nın sözü olarak geçer.

X'te (eski Twitter) de sıkça "Docendo discimus / Öğreten öğrenir" diye paylaşılıyor, hatta bazı hesaplar bu ifadeyi bio'suna koymuş.

Felsefi bir terimdir – Roma dönemi Stoacı filozof Seneca'dan gelir, eğitim ve öğrenme sürecinin karşılıklılığını vurgular.