Parkinson Yasası

Parkinson Yasası, C. Northcote Parkinson tarafından 1955'te ortaya atılan bir kavramdır ve genellikle iş dünyası ile yönetimde kullanılan bir gözlemdir. Temel olarak şu iki ilkeyi ifade eder:

"İş, mevcut olan zamanı dolduracak şekilde genişler."

Bir görev veya iş, ne kadar zaman verilirse o kadar sürede tamamlanır. Örneğin, bir rapor yazmak için bir hafta süre verilmişse, kişi genellikle bu süreyi sonuna kadar kullanır, hatta daha az zamanda bitirilebilecek olsa bile.

"Bir organizasyonun bürokrasisi, iş miktarıyla orantısız bir şekilde büyür."

Kurumlar büyüdükçe, çalışanlar kendi önemlerini artırmak için daha fazla personel işe alır veya gereksiz prosedürler oluşturur. Bu, verimliliği düşürebilir ve kaynak israfına yol açabilir.

Bir mektup yazmak için 1 saat süreniz varsa, genellikle o 1 saati kullanırsınız. Ama sadece 10 dakikanız olsa, aynı mektubu muhtemelen 10 dakikada yazarsınız.

Büyük bir şirkette, basit bir karar almak için bile çok sayıda toplantı ve onay süreci gerekebilir, bu da bürokrasinin şişmesi anlamına gelir.

Uygulama Alanı

Parkinson Yasası, zaman yönetimi, verimlilik ve organizasyonel yapıların sadeleştirilmesi gibi konularda dikkate alınır. Özellikle projelerde gereksiz zaman kaybını önlemek için daha sıkı süre sınırları koymak veya ekipleri küçük tutmak önerilir.