"Homo religious" (Latince: "dindar insan" veya "kutsal insan"), özellikle dinler tarihçisi Mircea Eliade'nin çalışmalarında merkezi bir kavramdır. Eliade'ye göre bu kavram, insan varoluşunun temel bir yönünü, yani insanın kutsalla ilişki kurma ve dünyayı kutsal-profan (seküler) ikiliği içinde anlamlandırma kapasitesini ifade eder.